باشگاه نجوم گنبد کاووس

صورت فلکی سنبله

جزو صورتهای فلکی منطقةالبروجی و معرف ماه شهریور است . در زبان عربی سنبله یا عذرا نامیده می شود . نصف النهار سماوی مبدأ ، از این صورت آسمانی عبور می کند که با محدوده ی 1294 درجه ای خود در مقام دوم پیکر های سماوی جای گرفته است . به این صورت فلکی گاهی دوشیزه ی با خوشه نیز گفته اند . شب هنگام ، وقتی رو به افق جنوبی نیمکره شمالی ، همان مسیری را که خورشید در طی روز طی کرده ببینید ، در طول ماههای بهاری ، فروردین ، اردیبهشت و خرداد قادر به دیدن این پیکر زیبا خواهید بود . ستاره ی مشهور سماک اعزل یا آلفا - سنبله که یک ستاره ی متغیر است در این پیکر آسمانی قرار دارد.

کهکشانهای تاریک

اولین بار در دهه ی 1930 میلادی ، تسویکی از موسسه کلتک هشدار داد که ممکن است کهکشانهایی که به راحتی مشاهده می شوند تنها بخشی از کهکشانهای واقعا موجود در عالم باشند . کریس ایمپی و گرگ باتون ، در سال 1986 میلادی برای کاوش کهکشانهای با درخشندگی سطحی کم همکاری کردند ، آنها همچنین با مالین که تکنیکی خاص در رصد داشت تیم تشکیل دادند . در همین پروژه جستجو  در یک کشف کاملا تصادفی ، اولین کهکشان تاریک با نام مالین 1 کشف شد . این کهکشان تاریک 700 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد و قطر آن هفت صد سال نوری ! اندازه گیری شد . و جرم آن 20 برابر جرم راه شیری است . کهکشانهای تاریک به اخترشناسان و کیهانشناسان نشان دادند که عالم شلوغتر از آن است که تاکنون می پنداشتند ، آنها ابرهای هیدروژنی تیره و کم جان با ستاره هایی کم هستند که در تیرگی فضا پنهان شده اند . برخی از این نوع کهکشانها اندازه شان از خوشه های کروی غول پیکر تجاوز نمی کند ، بعضی دیگر از آنها هم آنقدر بزرگ هستند که راه شیری در مقابل آنها مانند کوتوله می نماید . در سال 1996 میلادی دانشمندان تخمین زده اند که تعداد آنها به طور حتم از تعداد کهکشانهای عادی بیشتر است و این حداقل به نسبت دو به یک می باشد . هنوز در خصوص توزیع ، تعداد واقعی و پراکندگی کهکشانهای تاریک چیزی مشخص نشده است ، البته آنها در خوشه بندی و یا جفت شدن بین کهکشانی و گروهی بودن بسیار ضعیف هستند . به علت اینکه نور بسیار کمی از آنها به ما می رسد و با توجه به درخشندگی سطحی آسمان یافتن آنها بسیار مشکل است و به همین دلیل از کشف کهکشانهای تاریک مدت زیادی نمی گذرد . کهکشانهای تاریک اکنون کلیدی برای شناخت عالم به حساب می آیند . وجود این نوع کهکشان در عالم ما و آن هم به این تعداد کیهانشناسی را با سئوالات فراوانی روبرو کرده است.

دنباله دارها

دنباله دار ها از گلوله های یخ و گرد و غبار و سنگ تشکیل شده اند که در مدارهایی بسیار بلند و کشیده در داخل فضای منظومه شمسی حرکت می کنند و حتی از مدار پلوتو هم فراتر می روند ، برخی از آنها نیز فقط برای یک بار به منظومه ما سفر می کنند . وقتی دنباله داری به خورشید نزدیک می شود حرارت می گیرد و یخهای دنباله دار به صورت جو کوچکی درمی آید و توده ابری درست می کند که به شکل گیسو و دنباله در فضا افشان می شود  .

جسم یا بخشی از فضاست با نیروی گرانش آنقدر زیاد که حتی نور هم با سرعت 300000 کیلومتر در ثانیه نمی تواند از آنجا بگریزد . برای مقایسه اگر جسمی با سرعت بیشتر از 1/11 کیلومتر در ثانیه از زمین پرتاب شود بر نیروی گرانش زمین غلبه خواهد کرد . پس سیاهچاله می باید بسیار پرجرم تر باشد و جرم زیادش در حجم کوچکی فشرده شده باشد . سیاهچاله های ستاره ای ، در پی مرگ ستاره های بسیار پرجرم و رمبش هسته آنها شکل می گیرند . در مرکز کهکشانها ، فشردگی و گرد آمدن جرم بسیار زیاد ، سیاهچاله های بسیار پرجرمی را به وجود می آورد که مواد اطراف به تندی به گرد آن می گردند و کم کم بلعیده می شوند . گاز و ماده ای که در حال بلعیده شدن است با سرعت بسیار زیادی در مسیری مارپیچی به سوی سیاهچاله می رود و دمایش آنقدر بالا می رود که از خود پرتوایکس گسیل می کند . سیاهچاله ها را با ثبت این پرتو ها یا یافتن اثر گرانششان می یابند.

 سفید چاله ها

سفید چاله ها در واقع انفجار اجسامی هستند که ظاهرا از درون یکتایی فضا - زمان ، سربرمی آورند . این اجسام را می توان به صورت معکوس زمانی سیاهچاله ها ، که در نتیجه انفجار گرانشی اجسام پرجرم به طرف داخل تشکیل می شوند تصور کرد . برخلاف سیاهچاله ها  سفیدچاله ها از دید ناظر خارجی مرئی هستند و انتظار می رود که در مراحل اولیه ی انفجار ، بسیار درخشان باشند.

کسوف و خسوف های ۸۵

کسوف : این خورشید گرفتگی از نوع کلی بوده و در تهران جزيي و در ساعت 14:43 اغاز میشود. اوج گرفتگی در ساعت 15:55 دقیقه و پایان ان ساعت 17:02 است. زمان و حداکثر میزان پوشیدگی در ایران متفاوت است.این مقذار از حداکثر88 درصد در شمال غرب تا حداقل 16 درصد درجنوب شرقی متغیر است.

 ماه گرفتگی جزئی: در روزهای 16(پنج شنبه)و17 (جمعه) شهریورماه روی می دهد که در تمام نقاط ایران قابل رویت است. حداکثر گرفتگی قرص ماه 12 درصد است و زمان اغاز ان 16 شهریور ساعت 22:35 و پایان ان جمعه ساعت 00:08 بامداد است.این گرفتگی در اروپا و افریقا و اسیا و جنوبگان نیز قابل مشاهده است.

خورشید گرفتگی حلقوی: این گرفتگی متاسفانه در ایران قابل مشاهده نیست. روز 31 شهریور ماه روی داده و در کشورهایی نظیر برزیل و گویان به صورت حلقوی بوده و مردم بخشهایی از غرب و جنوب افریقا ان را به صورت جزئی می بینند.

 ماه گرفتگی کلی: روز یکشنبه 13اسفند رخ داده و اغاز گرفتگی کلی ساعت 2:14 دقیقه بامداد و پایان ان 3:28 دقیقه خواهد بود. در ایران قابل رویت بوده و ساکنان اروپا و افریقا و امریکای جنوبی نیز شاهد ان هستند.

 کسوف جزئی: روز دوشنبه 28 اسفند روی می دهد. این گرفتگی در نیمه شرقی ایران قابل مشاهده بوده و در تهران قابل مشاهده نیست. در مشهد مقدس قرص گرفته خورشید در حالی طلوع می کند که مراحل باز شدن را می پیماید. این کسوف در ساعت 06:12 دقیقه پایان می یابد.

NEW PHOTOMETRY OBSERVATION OF W UMa SYSTEM 44i BOOTIS
Atila Poro - P.O.Box 71645-181, Shiraz, Iran.

The eclipsing variable 44i Bootis is the fainter component of the visual binary ADS 9494. It is the brightest known W UMa-type eclipsing binary star

The system 44i Bootis is known to have abrupt period changes as well as strong light activities.
The eclipsing binary 44i Bootis was observed in May 2004 at Biruni Observatory (52°34' East and 29°38' North, Shiraz University) with an 51 cm Cassegrain reflector, using B and V filters. 47k Bootis (HD 133962) was used as comparison star, and HIP 73100 (HD 132254) as check star.

The time of primary minimum was obtained :

HJD.Min. ( I ) = 2453140.476185 + 0.26795237 E

You can see a report about this observation in IBVS  No.5699 (14 December 2005):
http://www.konkoly.hu/IBVS?5699

مناطقی بر روی خورشید هستند که دمایشان از دیگر جاهای سطح خورشید کمتر است . از این رو نسبت به سطح درخشان خورشید ، تیره دیده می شوند . میدانهای مغناطیسی قوی در یک بخش موجب می شوند گرمای کوره مرکزی خورشید با روند همرفتی به آن قسمت نرسد و لکه خورشیدی تیره ای با دمای حدود 3500 درجه سانتیگراد پدید آید . دمای سطح خورشید نزدیک به 6000 درجه است . تعداد لکه های خورشیدی با زمان تغییر می کند . یک پدیده ی چرخه ای به طور متوسط هر 11 سال یکبار برای بیشینه ها یا کمینه های متوالی رخ می دهد.